Historia dywanów to historia samej ludzkości. Ponieważ my, ludzie, mamy naturalne pragnienie stworzenia atmosfery przytulności wokół nas. Jaskiniowiec lub, co bardziej prawdopodobne, kobieta jaskiniowa poczuła potrzebę położenia jakiegoś futra na podłodze jaskini dla wygody i ciepła. Chociaż nie mamy takich samych nieodłącznych potrzeb jak nasi przodkowie, podobna skłonność motywuje nas dzisiaj, gdy kładziemy dywany na naszych podłogach.

Dywan powstał jako mata do spania, aby zapewnić ludziom ochronę i wygodę podczas odpoczynku. Początkowo wykorzystywano skórki zwierzęce, a później gruboziarniste tkaniny o zwykłym splocie. Dywan był również używany jako całun dla zmarłych i koc, w którym można było nosić przedmioty i narzędzia. To był ważny element dla tych, którzy zostali zmuszeni do podążania za swoimi stadami. Dywan zmieniał zimny, twardy grunt w łóżko. W miarę jak ludzie stopniowo prowadzili bardziej osiadłe życie, dywany zmieniły się z prywatnych rzeczy w przedmioty do handlu wymiennego.

Dywany wytwarzane są z włókien zwierzęcych, roślinnych i z włókien sztucznych. Wełna jest uważana za klasyczne włókno do dywanów, ponieważ zapewnia sprężystości, trwałości i łatwości czyszczenia. Praktycznie wszystkie ręcznie tkane orientalne dywany były wykonane z wełny, chociaż kilka jedwabnych jedwabnych dywanów zostało wykonanych w XVII i XVIII wieku jako dywany modlitewne. Stosowano nawet włosy wielbłądów i kozłów. Po tym, jak ludzie nauczyli się tkać, zrobili maty podłogowe z traw i innych materiałów roślinnych.

Nikt nie wie dokładnie, kiedy powstał pierwszy dywan. Fragmenty tekstylne sprzed kilku tysięcy lat odkryto na całym kontynencie azjatyckim. Uważa się, że najwcześniejsze dywany z tkanin pochodzą z Orientu. Egiptowi przypisuje się początki powstania dywanów ok. 3000 p.n.e Stopniowa poprawa tkactwa i projektowania pozwoliła uzyskać bardziej wyszukane sploty tkanin.
Michał Miłowski